021 88 88 44 73 تلفن تماس

 روش های مقاوم سازی ساختمان

برای مقاوم سازی سازه ها (مقاوم سازی ساختمان های بتنی، ...) و مقاوم سازی ساختمانها روشهای زیادی وجود دارد که برخی از روش های رایج درمقاوم سازی سازه ها در زیر شرح داده می شوند. قابل ذکر است برای مقاوم سازی سازه ها روش های بسیار متنوعی وجود دارد که روش های مقاوم سازی مذکور در واقع متداول ترین روش های مقاوم سازی محسوب می شوند (در تصویر زیر برخی از روش های مقاوم سازی ساختمان را مشاهده می فرمائید):

روش های مقاوم سازی ساختمان

  1. مقاوم سازی سازه ها و مقاوم سازی ساختمان ها با FRP
  2. مقاوم سازی سازه ها و مقاوم سازی ساختمان ها با اضافه نمودن دیوار برشی و یا مقاوم سازی سازه ها و مقاوم سازی ساختمان ها با اضافه نمودن بادبند فلزی
  3. مقاوم سازی و مقاوم سازی ساختمان ها سازه ها با استفاده از میراگر یا دمپر
  4. مقاوم سازی سازه ها و مقاوم سازی ساختمانها با استفاده از جرم های متمرکز پاندولی
  5. مقاوم سازی سازه ها و مقاوم سازی ساختمانها با استفاده از از ژاکت های فلزی و بتنی
  6. مقاوم سازی سازه ها و مقاوم سازی ساختمانها با استفاده از بادبند های کمانش تاب
  7. مقاوم سازی سازه ها و مقاوم سازی ساختمانها با استفاده از جداگرهای لرزه ای

مقاوم سازی با FRP

بطور کلی مقاوم سازی سازه­ های بتنی و به طور کل مقاوم سازی ساختمان ها به منظور تقویت آنها برای تحمل بارهای وارده ، بهبود نارسایی ­های ناشی از فرسایش، افزایش شکل پذیری سازه یا سایر موارد با استفاده از مصالح مناسب و شیوه ­های اجرایی صحیح انجام می گردد. استفاده از مواد کامپوزیت به شکل پلیمرهای مسلح شده با الیاف (Fiber Reinforced Polymers) که به اختصار FRP نامیده می شوند به عنوان یک روش مدرن مقاوم سازی و جایگزین مصالح سنتی و شیوه­ های موجود شناخته می شود. مصالح FRP از ترکیب الیاف و رزین ساخته می شوند، در فرایند مقاوم سازی از رزین (رزین اپوکسی) برای ایجاد لایه یکپارچه، همچنین چسبیدن سیستم FRP به سطح بتن زیرین و ایجاد پوشش به منظور محافظت مصالح استفاده می شود. استفاده از FRP به دلیل وزن کم‏‏، سرعت اجرای بالا‏، مقاومت بالا و عدم ایجاد محدودیت معماری به خصوص در ساختمان های بتنی بسیار مورد توجه می باشد. شرکت رادیاب در نظر دارد تا اطلاعات مفید را در ارتباط با زمینه های متفاوت از این مصالح (FRP, Fiber reinforced Polymer composites) در اختیار مخاطبان خود قرار دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر از این روش مقاوم سازی، صفحه مقاوم سازی با FRP را مطالعه بفرمایید.

برای آشنایی با مصالح FRP پیشنهاد می کنیم مقاله مصالح FRP (الیاف کربن، ...)را نیز مطالعه کنید.

 

همچنین برای آشنایی با کاربردهای مقاوم سازی با FRP مقالات زیر را نیز مطالعه کنید:

مقاوم سازی با اضافه نمودن دیوار برشی و یا بادبند

استفاده از دیوار برشی بتنی و یا بادبند در ساختمان‌ها یکی دیگر از روش‌های مقاوم‌سازی سازه و مقاوم سازی ساختمان ها می‌باشد. به علت سختی بیشتر دیوار برشی نسبت به بادبند، تعداد دهانه‌های لازم برای تعبیه دیوار برشی کمتر از دهانه‌های لازم برای بادبند است که در نتیجه طرح مقاومسازی مشکلات کمتری در زمینه معماری بوجود می‌آورد. برای اتصال دیوار به ستون باید از خاموت یا بولت به عنوان برشگیر در ارتفاع ستون استفاده کرد. همچنین برای اتصال دیوار به سقف هم باید تمهیداتی اندیشید. نکته مهم دیگری هم که در مورد استفاده از دیوار برشی باید به آن توجه کرد این است که نیروی زیادی در پی دیوار برشی بوجود می‌آید، که برای انتقال این نیرو‌ها به زمین احتمالا نیاز به تعبیه شمع وجود دارد.

مقاوم سازی با استفاده از جداگرهای لرزه ای

نصب جداسازهای لرزه­ ای در تراز پایه ساختمان، با هدف جداسازی حرکتی بین سازه و زمین صورت می­ گیرد. جداسازهای لرزه ­ای، المان هایی هستند که سختی جانبی آنها نسبت به سختی محوری­شان بسیار کمتر می­ باشد، لذا با وقوع زلزله، این المان­ها میبایستی مانع انتقال نیرو به سازه­ ی اصلی­ شوند و سازه­ ی اصلی یک حرکت صلب را در حین وقوع لرزش­ های زمین تجربه نماید. عملکرد جداگرها فقط در محدوده خاصی از جرم و ارتفاع ساختمان مطلوب است و به همین دلیل این روش بصورت خیلی محدود و فقط برای ساختمانهای دارای وزن و ارتفاع مشخصی موثر بوده و به همین دلیل کمتر از سایر روش ها در جهان مورد استقبال کارشناسان قرار گرفته و درپروژه های بسیار کمی مورد استفاده قرارگرفته است. برای کسب اطلاعات بیشتر از این روش مقاوم سازی، صفحه  جداسازی لرزه ای را مطالعه بفرمایید.

مقاوم سازی با استفاده از سیستم های جاذب انرژی (دمپر)

در روش­های کنترل غیر فعال سازه نظیر استفاده از مستهلک کننده ­های ویسکوز و ویسکوالاستیک، جذب انرژی حاصل از حرکات نیرومند زمین توسط مستهلک کننده ­ها صورت گرفته و به سیستم سازه اجازه داده نمی­شود که وارد ناحیه غیر خطی گردد. این امر موجب می­شود که مقاومت سازه در برابر زلزله ­های با دوره بازگشت طولانی­ تر (که طبیعتا شدیدتر نیز می­ باشند) بیشتر گردد یا به تعبیر دیگر احتمال فروریزش سازه در برابر این زلزله­ ها کاهش می­ یابد .سیستمهای جاذب یا مستهلک کننده انرژی (Dampers) بر پایه افزایش ضریب میرایی ساختمان بنا شده ­اند. مهمترین تاثیر میرایی، کاهش دامنه نوسان و پاسخ ساختمان نسبت به نیروهای وارده می باشد و بدین وسیله قسمت عمده­ ای از انرژی ارتعاشی را قبل از رسیدن پاسخ سازه به حد نهایی به هدر می دهند. اتلاف کننده ­های انرژی ممکن است در مهاربندی­ ها، اتصالات و اجزای غیر سازه ­ای و یا دیگر مکانهای مناسب در ساختمانهای موجود قرار داده شوند، لیکن ساده­ ترین و پرکاربردترین آنها استفاده از میراگر در مهاربندها می باشد که می­توان از آنها در تمامی طبقات ساختمان سود جست. در برخی از انواع میراگرها ملاحظات زیبایی نیز مد نظر قرار گرفته شده است تا چنانچه بصورت نمایان بکار برده شوند مشکلی از لحاظ معماری ایجاد ننمایند.

میراگر ویسکوز، بادبند میراگر

بادبند میراگر ویسکوز

 میراگرهای ویسکو الاستیک بکار رفته در پروژه بهسازی لرزه ای هتل پارسیان آزادی توسط شرکت رادیاب

 

از ترکیب چند روش فوق نیز می تواند برای مقاوم سازی استفاده نمود. در مقاوم سازی پروژه هتل بزرگ آزادی از ترکیب روش مقاوم سازی با FRP در ترکیب با سیستم مقاوم سازی با بادبند و دمپر (میراگر) استفاده شده است.در پروژه موزه دکتر شریعتی مقاوم سازی به روش افزایش سختی با اضافه نمودن دیوار برشی به همراه تقویت دیوارهای بنایی به روش مقاوم سازی با FRP بکار رفته است.همچنین در پروژه مصلی تهران از ترکیب روش های ژاکت فلزی و افزایش ابعاد دیوار برشی برای مقاوم سازی استفاده شده است. نکته جالب اینکه در پروژه مصلی بزرگ تهران بیش از دویست هزار مورد کاشت بولت و کاشت میلگرد انجام شده است.

با دانلود رزومه شرکت رادیاب می توانید به اطلاعات تکمیلی در مورد پروژه های مقاوم سازی و روش های انجام شده دست یابید. 

پاسخ گویی سوالات پر تکرار که توسط معماران تجربی مطرح شده اند:

معماران و مهندسین تجربی هر روز با شرکت رادیاب تماس می گیرند و در ارتباط با موضوع مقاوم سازی ساختمان سوالاتی را مطرح می کنند. در این بخش تصمیم داریم برای راهنمایی بیشتر به این عزیزان سوالات تکرار شده را قرار داده و تا حد امکان پاسخگوی این سوالات باشیم.

1- کدام روش مقاوم سازی ساختمان بهتر است؟

مثل هر مسئله دیگری در مورد مقاوم سازی ساختمان نیز باید گفت که انتخاب یک روش مقاوم سازی به عنوان روش مقاوم سازی ساختمان وابسته به شرایط ساختمان است. هریک از روش های مقاوم سازی ساختمان مزایا و معایبی دارند. به طور خلاصه روش های مقاوم سازی ساختمان در زیر ارائه می شوند و توضیحاتی در ارتباط با آن ها داده می شود:

روش مقاوم سازی ساختمان های بتنی با ژاکت فولادی: ژاکت فولادی می تواند مقاومت عضو بتنی را بالا ببرد. در تیرها این روش می تواند مقاومت خمشی و برشی عضو را بالا ببرد. همچنین در ستون های بتنی علاوه بر افزایش مقاومت خمشی و برشی به موجب محصورسازی بتن باعث افزایش مقاومت فشاری ستون نیز می شود. یکی از بزرگترین مزیت های این روش عدم نیاز به قالب بندی برخلاف روش مقاوم سازی با  ژاکت بتنی است. برای آشنایی بیشتر با این روش به صفحه مقاوم سازی با ژاکت فولادی مراجعه کنید.

روش مقاوم سازی ساختمان های بتنی با ژاکت بتنی: ژاکت بتنی یکی از شناخته شده ترین روش های مقاوم سازی ساختمان های بتنی است و در حال حاضر نیز جزو روش های محبوب مقاوم سازی ساختمان شناخته می شود. در این روش مقاوم سازی شبکه آرماتورهای فولادی در اطراف اعضای سازه قرار می گیرند و به روش کاشت میلگرد با چسب اپوکسی (Epoxy) در داخل بتن محکم می شوند سپس اعضا قالب بندی می شوند. برای آشنایی بیشتر با این روش به صفحه مقاوم سازی با ژاکت بتنی مراجعه کنید.